Rozdział 14

 Pomyślałam, że rozdział 13 był bardzo krótki, więc przetłumaczyłam jeszcze 14. Zapraszam do czytania :)

 -Mówię ci, że nie jest martwa.-Ostry, silnie akcentowany głos przedostał się do moich zaspanym uszu. Następną rzeczą, jaka do mnie dotarła był ból w moim skrzydle. Tak bardzo mnie bolało, że miałam ochotę się rozpłakać. Lub przynajmniej głośno zakwilić.

-To nie jest martwe.-powiedział M-dziwak. Spodobało mi się jego imię.-Jest wiotkie.

-Krwawi.

-Postrzeliliśmy to, aby ściągnąć je z nieba.

(Okay, so it wasn’t lilting poetry, but it was leagues ahead of chess-playing computers.-Znowu nie rozumiem o co chodzi) Tak zabawnie było słuchać, jak rozmawiają na mój temat, tak jakby mnie tam nie było. Jednak to było tylko marnowanie czasu. Otworzyłam oczy i zakaszlałam. Znajdowałam się na kocu, położonym na podłodze. Podłoga kiwała się delikatnie, w sposób, który od razu rozpoznałam, byłam na łodzi. Starałam się powstrzymać od krzyczenia z bólu. Przede mną stał Azjata, kilka cali niższy ode mnie, ale to ja jestem niesamowicie wysoka. Był przysadzisty i nosił okulary i niby zwykły granatową, chińską marynarkę, jaką możecie zobaczyć w niektórych starych filmach. Grube, czarne włosy miał zaczesane mocno do tyłu.

-Maximum Ride.-powiedział nie podając mi ręki.-To ja jestem Mr. Chu.

-Czego chcesz, Mr. Chu?- (Might as well cut right to the chase.-Tego też nie rozumiem.)

-Chcę ci wyjaśnić, że natychmiast powinnać zerwać kontakt z koalicją Powstrzymać Szaleństwo.-powiedział mężczyzna, uważnie patrząc mi w oczy. To nie mogło być wszystko.

-I?-zapytałam.

-Nie wiesz, kim oni są naprawdę.-ciągnął-Oni wykorzystują cię do realizowania swoich własnych celów.

-Oni płacą nam pączkami.-Czułam się zobowiązana o tym powiedzieć.

-Reprezentuję grupę bardzo silnych i bogatych biznesmenów z całego świata.-powiedział Chu.

-Oczywiście, że tak.-Powiedziałam łagodnie, starając się szukać wyjścia, które nie byłoby zbyt oczywiste.

-Tylko my wiemy, co tak naprawdę się dzieje.

-Oczywiście, że tak.-Był mały świetlik-Czy mogłabym…oh, Max nie lata. Porażka.

-Możliwe, że nadchodzi apokalipsa.-powiedział ostrożnie Chu. Był coraz bardziej i bardziej zaniepokojony.

-Nie jesteś pierwszą osobą, która mi to powiedziała.

-To prawda! Moja grupa przetrwa apokalipsę. Jesteśmy jedynymi, którzy nie wyginą podczas gdy światowi przywódcy będą dążyli do zniszczenia siebie nawzajem.

-Twoim marzeniem chyba też jest zostanie światowym liderem, prawda?-powiedziałam ze współczuciem.

Klap!

Mój błyskawiczny refleks pozwolił mi odchylić głowę na bok, kiedy rzucił się do przodu, aby uderzyć mnie batem, ale dał mi dobry klaps w policzek. Powoli wyprostowałam się, czując jak mój policzek płonie, a wściekłość rośnie.

-Jesteś głupią, arogancką dziewczyną!-prawie pluł-Jeśli ty i twoje stado przyłączycie się do naszej grupy, nie będziecie  ścigani i niszczeni. Możemy użyć cię w naszym zespole. Ale jeśli wciąż będziesz tak arogancka i głupia, wkrótce zostaniesz wyeliminowana. Nie będzie dla ciebie miejsca w nowym świecie.

-To też już słyszałam.-Warknęłam i zacisnęłam mocno pięści.-Ja i stado nie jesteśmy na sprzedaż, Chuey. Więc wszystko, co mogę ci powiedzieć to (bring it-nie wiem o co tu chodzi)! Byłam przygotowana, że wszyscy strażnicy się na mnie ze stalowymi pięściami, przekonując do argumentów Mr. Chu. Zamiast tego mężczyzna pochylił się nade mną. Pachniał papierosami.

-Przykro mi, że ty i stado niedługo będziecie martwi. Ale moi naukowcy na pewno będą się cieszyć odbierając ci to, na czym ci zależy.

-Jeśli twoi naukowcy chcą mnie odseparować.-powiedziałam z powagą- Oczywiście, że nie będę już więcej odliczać. (znowu nie wiem o co chodzi-If your scientists take me apart,” I said solemnly, “clearly, I won’t be ticking anymore.)-Chu praktycznie parował ze złości, ale dalej trzymał się swojego scenariuszu.

-Możesz uważać, że zmyślam, ale to co mówię jest prawdą. To jest takie prawdziwe, jak ból w twoim skrzydle, czy na twarzy. A mówiąc o bólu, Maximum…Powinnaś wiedzieć, że jesteśmy mistrzami w sztuce perswazji (przekonywania).

-Ból mija.-powiedziałam powoli-Ale wariactwo zostaje. Zgadnij, kto tu dostał lepszą ofertę?

Ostatnią rzeczą jaką zapamiętałam była twarz Mr. Chu płonąca z wściekłości.